รักเธอ
Story boy and girl in the Very love
......................รักเธอ รักเธอ.......................
....................รักเธอรักเธอ รักเธอรักเธอ…………
..................รักเธอรักเธอรักเธอรักเธอรักเธอ…………..
............รักเธอรักเธอรักเธอรักเธอรัก……....
........รักเธอรักเธอรักเธอ......
...........รักเธอรัก………
.......รัก…..
ผม ชื่อ บอม
ผมหลงรักผู้หญิงคนหนึ่งเธอชื่อน้ำปั่นเป็นผู้หญิงที่น่ารักทั้งหน้าตาและกริยาเธอเป็นผู้หญิงที่อารมณ์ดีและเธอรักใครรักจริง
ความรักของผมเกิดขึ้นเมื่อผมเห็นเธอครั่งแรกซึ่งผมก็แอบมองเธอตลอดมาตั้งแต่วันแรกที่เริ่มเรียน
เธอเรียนห้องเดียวกับผมครับเธอเป็นคนที่ผู้ชายทั้งห้องหมายปองที่ได้มาเป็นแฟนเพราะเธอเป็นคน
ที่น่ารักมากเคยมีเพื่อนในห้องมาจีบมากมายแต่เธอก็ไม่สนใจใครมีไอ้โจไปจีบตอนนั้นผมก็เริ่มท้อ
กับความรักแล้วครับโอกาสก็มาถึงครับเมื่อผมได้รู้ว่าน้ำปั่นแอบมองผมอยู่ตอนนั้นผมหันไปเห็นพอดีเธอก็หลบหน้าผมครับแล้วผมก็เริ่มมีกำลังใจขึ้นมาอีกครั้งครับ ผมเริ่มจีบน้ำปั่นเมื่อตอนอาทิตย์
ที่สองของการเรียนครับวันนั้นเป็นวันที่เราต้องไปเรียนพิมพ์ไทยครับเหตุการณ์ที่ผมไม่คาดฝันที่จะมีก็เกิดขึ้นเมื่ออาจารย์ให้นักศึกษานั่งตามเลขที่ครับผมเลขที่7ส่วนน้ำปั่นเลขที่8ผมได้นั่งกับน้ำปั่นครับวันนั้นผมตื่นเต้นมากครับพิมพ์ไม่รู้เรื่องเลยครับใจเต้นไม่เป็นจังหวะเลยตอนแรกเราไม่ค่อยได้
คุยกันหลอกครับผมก็ไม่รู้จะพูดอะไรกับเธอครับได้แต่นั่งเก็บความรู้สึกครับเธอก็เฉยๆอยู่ครับ
จนหมดคาบนั่นผมก็ไม่ได้พูดอะไรเลยครับได้แต่แอบมองไปเรื่อยๆครับจนผ่านไปอีกอาทิตย์หนึ่ง
ครับผมก็เริ่มรวบรวมความกล้าที่จะทำความรู้จักกับคนที่ผมแอบชอบครับวันนั้นผมเริ่มคุยกับเธอ
จนเราคุยถูกคอกันนะครับผมก็รู้ว่าน้ำปั่นนั้นก็ชอบผมเหมือนกันครับดูจากกริยาและสายตาของเธอครับเรามักจะได้สบตากันบ่อยๆเพราะเราแอบมองกันอยู่นะครับจนผมได้ขอเบอร์เธอมาแต่เธอบอก
ให้ผมบอกเบอร์ผมแล้วเธอจะโทรกลับไปเองผมก็เริ่มมีหวังจนเลิกเรียนครับผมกำลังจะกลับบ้าน
ผมก็เห็นเธอยืนอยู่กับเพื่อนเธอครับเราต่างคนต่างจ่องตากันครับจนกระทั่งมีสายเข้ามาในมือถือผม
ผมก็รีบหยิบโดยไม่รู้ว่าเป็นสายใครครับผมหยิบมาแต่พอผมกำลังจะรับสายก็ถูกตัดไปผมก็งงครับ
จนผมมองหน้าน้ำปั่นครับเธอก็ทำเหมือนไม่มีอะไรแต่ผมรู้ว่าเธอเป็นคนให้เพื่อนเธอโทรหาผม
ทั้งสองคนเก็บอาการได้ดีมากจนผมเกือบไม่แน่ใจครับจนผมโทรกลับไปก็ไม่รับครับแต่ทั้งสองมีกริยาแปลกๆครับเธอซุบซิบกันผมก็รู้ทันทีว่าต้องเป็นแผนของน้ำปั่นแน่เลยพอเพื่อนเธอกลับไป
แต่ผมยังโทรไปเบอร์นั่นอยู่เพื่อนเธออยู่ในรถแล้วชี้ว่ามือถือเธอเองที่โทรไปหาผมแล้วก็ชี้ไปทาง
น้ำปั่นผมก็ยิ้มเลยครับวันนั้นผมจ่องมือถือตลอดเย็นเลยครับจนกระทั่งเธอโทรมาครับผมก็คุยไป
แบบธรรมดาก่อนกลัวว่าจะเร็วเกินไปเธออาจไม่ชอบจากนั่นผมก็คุยกับเธอทุกวันจนวันหนึ่ง
เรานัดกันไปทานข้าวกันแต่วันนั้นก่อนที่เราจะเลิกเรียนไอ้โจมันก็ชวนน้ำปั่นไม่ร้องคาราโอเกะครับ
แต่น้ำปั่นไม่สนครับใครจะไปสนหละใจเมื่อมีคนที่รักเธอและเธอก็รักจะพาไปกินข้าวเธอก็ ปฎิเสธไปผมก็แอบดีใจครับ คิดในใจว่าน้ำปั่นไม่ไปกับแกหรอกเพราะเรานัดก่อนแล้วโว้ยจากนั้นผมก็พา
น้ำปั่นไปบ้านก่อนครับไปไม่ได้ทำไรหรอกครับเพราะผมสุภาพบุรุษพอที่ไปบ้านเพราะผมไปเปลี่ยนเสื่อผ้าก่อนครับพอเสร็จผมก็ไปทานข้าวกับน้ำปั่นอย่างชื่นฉ่ำอุราพอทานข้าวเสร็จผมก็ไปส่งเธอที่บ้านครับแต่เธอไม่ให้ไปส่งที่หน้าบ้านเพราะเธอกลัวคนแถวนั้นจะไปบอกพ่อแม่เธอครับ
ผมก็ส่งใกล้ๆบ้านหละครับวันต่อมาเราก็มาเรียนตามปกติครับจนวันหนึ่งเราคุยกันถูกคอมาก
ผมก็ถามว่ามีแฟนรึยังครับเธอบอกว่า ยัง นั่นเป็นคำตอบที่ผมดีใจที่สุดเลยครับผมก็บอกว่าผมก็ยังไม่มีเหมือนกันครับผมกำลังจะบอกว่าขอเป็นแฟนได้ไหมเงินดันมาหมดพอดีเลยไม่ได้บอกกันเลยครับวันต่อมาเรามาเรียนก็สนิทกันมากขึ้นจนดูเหมือนเป็นแฟนกันอยู่แล้วแต่จริงๆก็เป็นแฟนกันไป
ครึ่งแล้วแต่ยังไม่ได้บอกเฉยๆหนะเพื่อนในห้องก็แซ่วกันใหญ่เลย และวันนั้นก็มาถึงครับเป็นวันที่ผมบอกว่าผมรู้สึกยังไงกลับเธอครับเธอก็บอกว่าเราก็เหมือนกันแต่ก็ไม่กล้าบอกเหมือนกันครับ
ต่อมา
เราก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นแล้วเราก็เริ่มเที่ยวด้วยกันสองต่อสอง ครับ เธอเป็นผู้หญิงที่ดีคนหนึ่งคือเธอรักเดียวใจเดียว
ครับแต่ในบางครั้งผมเห็นเธอคุยกับผู้ชายคนอื่นมันทำให้ผมหึงเธอขึ้นมามันไม่เหมือนกับผู้หญิงคนไหนที่จะหึงมากเท่านี้ คงเป็นเพราะผมรักเธอมากกระมังครับมีวันหนึ่งเธอมาทำรายงานบ้านผม ผมก็ต้องไปรับเธอเป็นครั่งแรกที่ผมต้องไปรับผู้หญิงตอนนั่นผมก็ทำอะไรไม่ถูกครับได้แต่คอยเธอออกมาจากบ้าน จนในที่สุดเธอก็มาในชุดที่ใส่แล้วสบายๆ พอถึงบ้านผม ผมก็ทำให้เธอไปโดยเธอไม่ช่วยอะไรผมเลย อะ พอผมทำไปพอเสร็จงาน
ผมก็หาเรื่องใกล้ชิดเธอ เธอนั่งอยู่โซฟาครับกำลังดูทีวีอยู่ผมก็ไปนั่งข้างๆ เธอก็ไม่ว่าอะไรครับผมก็พยายามใกล้เธอ
โดยการขยับไปหาเธอ เธอก็พยามขยับหนีครับ จนในที่สุดเธอก็ไม่อายแล้วผมก็ได้นอนตักเธอ นอนไปดูทีวีไปเป็นช่วงที่ผมอยากอยู่อย่างนี้ตลอดไปเลยครับ จนเวลาก็ผ่านไปเร็วมาก ประมาณ สี่โมงเย็นเธอก็ต้องกลับบ้านครับ เป็นสิ่งที่ผมไม่อยากทำเลย เพราะอยากอยู่กับเธอไปนานๆ แต่แล้วผมก็ต้องไปส่งเธอครับ พอส่งเสร็จผมก็กลับบ้านโดยที่ยังคิดถึงเธออยู่ ผมก็เลยโทรกลับไปหาเธอ เราก็คุยกันสักพัก พ่อแม่เธอก็กลับบ้านเราก็เลยต้องเลิกคุยกัน ผ่านมาวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นวันที่เธอต้องอยู่บ้าน ผมจะโทรไปก็ไม่ได้เพราะพ่อแม่เธออยู่ทำให้ผมนั้นคิดถึงเธอมากครับ
จนต้องให้เวลาผ่านมาอีกวันเราก็ไปโรงเรียนครับ ตอนเช้าผมก็ไม่เจอเธอเลยครับ จนในวิชาเรียนผมถึงจะเห็นเธอ
ผมก็มองเธอแต่เธอไม่รู้หรอกว่าผมแอบมองเธออยู่จนกระทั่งอาจารย์ที่สอนอยู่อกว่า มองกันอยู่นั่นแหละเดียวก็ท้องหรอกทำให้ผมและเธออายมาก พอเลิกเรียนเราก็ไปเล่นที่บ้านผม หนะ ครับสองต่อสองแต่ผมไม่ได้ทำอะไรล่วงเกินเธอหรอกครับทั้งที่ผมมีโอกาสหลายครั่ง คงเป็นเพราะผมรักเธอมากครับเลยไม่คิดทำอะไรเธอคับ จากนั่นเราก็ หยอกล้อกันเล่นตามประสาแฟนกันครับ
ต่อมาอีกประมาณอาทิตย์ที่สาม
เธอบอกว่าอยากได้กล้วยไม้เพราะเป็นวันเกิดเธอครับผมก็คิดหาร้านขายดอกไม้แถวๆบ้านและในจังหวัดระยองครับผมก็คิดได้หลายร้านเลยครับที่ว่าดอกกล้วยไม้สวยดี แต่พออยู่ดีดีเธอก็บอกว่าไม่อยากได้แล้วกล้วยไม้ แต่เธอบอกว่าอยากได้หนูครับเพราะว่าเธอจะกลับบ้านเพราะเวลามองหน้าหนูก็เหมือมองหน้าผมตลอด ก็ดีเหมือนกันนะครับที่เธออยากได้หนูถ้าเธออยากได้หมาขึ้นมามองหน้าหมาแล้วบอกว่าเหมือนผมละก็ผมคงเป็นหมาจริงๆ อะ ก็ดีที่เธออยากได้หนูเพราะน่ารักกว่ากันเยอะเลย เราคุยกันจนได้ร้านที่จะไปซื่อให้เธอ เป็นตลาดขายของ วันอังคาร พอถึงวันอังคาร ตอนเย็นเราก็ไปกันครับแต่เมื่อผมออกจากบ้านมาเหมือนฟ้าฝนไม่เป็นใจครับเหมือนฝนจะตกเลย แต่ผมก็ต้องไปครับเพราะผมเป็นคนไม่ผิดสัญญาครับ พอใกล้ถึงบ้านเธอฝนก็ลงเม็ดครับ ผมก็คิดว่าคงจะตกไม่เท่าไร พอถึงปากซอยเธอก็เดินออกมาครับฝนก็ทำท่าจะหยุด แต่พอซ่อนท้ายรถผมเท่านั้นหละครับตกหนักเลยแต่ตอนนั้นอยู่กลางถนน ผมเลยหาที่หลบไม่ได้เลยต้องขี่ไปถึงตลาดเลย เราก็ไปหลบใต้ต้นไม้ครับพอเธอลงจากรถผมเท่านั้นหละฝนหยุดเลย อะ เหมือนฟ้าแกล้งผมเลยครับ พอผมกับเธอเดินออกจากใต้ต้นไม้ ฟ้าก็หายมืดครึ้มทันทีเลย แถมแดดยังออกด้วย อะ คิดดูแล้วกันครับ แต่ก็ไม่ทำให้ผมและเธอจะหยุดความตั้งใจได้ เธอพาผมเดินตัวเปียกๆ ไปเดินหาร้านขายหนูครับ พอถึงร้าน เราก็เริ่มสอบถามราคาสัตว์ที่น่ารัก แม่ค้าบอกว่าตัวละ เจ็ดสิบครับ แต่นั่นไม่เท่าไรครับ ผมมีตรังค์ สองร้อยบาท ผมก็ยังไม่คิดอะไรครับ แต่สิ่งสำคัญครับคือกรงหนูนั้นสิครับ ราคาต้อง สองร้อยห้าสิบ อะ ผมกลับอึ่งเลย กรงแพงกว่าหนูอีก นะ แต่ผม ตรังค์ไม่พอ อะ ถ้าผมมี สัก สามร้อยห้าสิบ ผมก็ซื้อให้เธอแล้วหละครับ ก็ทำไงได้ละครับ ก็ผมมันจนนี้หนา ผมก็กลับไปคิดถ้าเรารวยกว่านี้ก็คงดี อะนะ แต่ผมกลับคิดว่า เรา อะ เหมือน ดอกฟ้ากลับหมาวัด ยังไงก็ไม่รู้ แต่เธอก็บอกไม่เป็นไร ไว้ วันหลังก็ได้ ตอนนั้นผมก็พิจารณาตัวเองแล้วว่าผมคู่ควรกับเธอรึป่าว แค่หนูยังซื้อให้เธอไม่ได้เลย พอเราออกมาเราก็กลับบ้านกัน ผมไปส่งเธอครับเธอบอกว่าเธอใกล้กลับบ้านแล้ว ผมก็หาวิธี ที่จะไม่ทำให้เราสอง เจอกับพ่อเธอ พอใกล้ถึง ผมก็ขี่เข้าไปในซอยข้างบ้านเธอ เธอก็บอกส่งแค่นี้พอ เดียวพ่อมาเจอจะยุ่งครับ เธอก็บอกว่ายังไม่ถึงเวลาที่พอเธอจะมาผมก็โล้งอกเลย เธอก็ให้ผมกลับได้แล้วหละ ผมก็กลับบ้าน คิดมาตลอดทางว่าจะหาอะไรให้เธอดี แต่ผมก็คิดไม่ออก อะ คิดได้แต่ว่าให้เธอได้แต่ความจริงใจที่ผมมีให้เธอ มันอาจจะแทนเงินตราได้แต่มันก็มีค่าพอพอกับเงิน หนะ ครับอาจจะมีค่ากว่าเงินตราด้วยซ้ำ ผมก็คิดว่าจะเก็บเงินให้มากมากเวลามีอะไรที่ต้องใช้เงินบางอาจจะไม่เป็นเหมือนวันนี้ หนะ ครับ
พอเวลาผ่านไปนานเท่าไรยิ่งทำให้ผมรักเธอมากเท่านั้น
วันที่เหงามาก
วันนี้เป็นวันที่เธอไม่ได้มาโรงเรียนครับพอผมมาถึงโรงเรียนผมก็กวาดสายตาหาที่รักของผมแต่ก็ไม่เจอแต่ผมคิดว่าเธอคงมาแต่พอถึงเวลาที่พวกเราต้องเขาแถวผมกลับไม่เห็นสุดดวงใจของผมมันทำให้ผมว้าเหว่อย่างมากครับแต่ผมก็ไม่คิดว่าเธอไม่มาบางทีเธออาจจะมาสายก็ได้แต่ก็ไม่เป็นอย่างที่ผมคิดไว้คือเธอไม่ได้มาโรงเรียนครับ มันทำให้ผมเริ่มเกิดอาการเหงาอย่างมากเพราะทุกๆวันผมจะได้ใกล้ชิดกลับเธอแต่วันนี้หน้าตาก็ไม่ได้เห็น ถ้าเธอไม่มาตลอดผมคงไม่มีจิตใจทำอะไรเลยก็ได้นะครับ วิชาแรกเป็นวิชาเรียนคอมพิวเตอร์ ทำให้ผมคิดถึงแต่เธอไม่มีกระจิตกระใจเรียน ได้แต่นั่งคิดถึงเธอตลอดเวลาเรียนเลยครับโดยเวลาผ่านไปครึ่งวันแล้วมันทำให้ผมอย่ากออกจากโรงเรียนไปหาเธอจริงๆเลยครับแต่ผมก็ต้องทำใจยังไงก็ต้องเรียนครับ แต่ผมโทรไปเธอก็ไม่ได้รับสายโดยที่ผมโทรไปเกือบห้าสิบสายเลย พอถึงเวลากินข้าวผมก็ไม่มีกระจิตกระใจกินแบบว่ามันกินอะไรไม่ลงเลย เพื่อนในกลุ่มก็แซวว่าที่รักมึงไม่มาวันเดียว ทำหน้าเหมือนโลกนี้มีมึงคนเดียวอย่างงั้นหละ ผมก็โทรไปหาเธออีกแต่ก็ไม่มีใครรับ ผมก็ยิ่งเศร้าเลย วันนั้นทั้งวันทำให้ผมขาดความมีชีวิตชีวา หน้าผู้หญิงคนอื่นผมก็ไม่มองเลย ได้แต่คิดถึงที่รักคนเดียวของผม จนเลิกเรียนผมโทรไปหาเธอ ติดครับพี่น้องครับ ผมก็กลับมามีชีวิตอีกครึ่งหนึ่งครับ เธอบอกว่าเธอไม่สบาย ผมอยากไปหาเธอมากเลยครับถ้าไม่ติดว่าผมมีธุระที่จะต้องทำผมไปหาเธอแล้วครับ คือต้องไปรับน้อง ฝนยังตกอีกอะดูฟ้าช่างทำ วันนี้ผมเลยไม่ได้เจอเธอสักวินาทีเดียว ได้แต่มองรูปเธอในมือถือมันก็ช่วยให้ผมหายคิดถึงเธอนิดนึงครับ วันนี้ทำให้ผมอยากนอนอนอนข้ามวันเป็นวันใหม่จังเลย จะได้เจอคนที่ผมรักมากที่สุดครับ จบสำหรับวันที่เหงามากสำหรับผู้ชายที่ไม่มีอารมณ์อย่างนี้มาก่อน เธอเป็นคนแรกที่ทำให้ผมเหงาได้มากขนาดนี้ครับ
และอีกต่อมา
วันนี้เป็นวันที่เธอหายดีแล้วไปโรงเรียน ไปตอนเช้าผมเห็นเธอนั่งอยู่ผมหยิ่งครับไม่ไปหาครับได้แต่ส่งแววตาไป
พอถึงตอนเข้าแถวเธอถูกเรียกไปข้างหน้ากับพวกๆ อีกเกือบครึ่งโรงเรียนครับเพราะไม่ใส่เสื้อซับคับ เสื้อในล้วนๆ แต่ผมไม่ได้เห็นด้วยหรอครับเพราะเวลาเธอไม่ใส่เสื้อซับมันดูเรียบร้อยเกินไปครับแต่ก็ดีจะได้ไม่ดูเซ็กซี่มากเกินไปเดียวผมต้องคอยหึงเธอ และพอถึงเวลาคาบสุดท้ายเรากำลังเดินไปเรียนที่ชั้นสามผม ได้หย่อกล้อกับเธอโดยการเดินกอดคอเธออายครับพี่น้องครับมันทำให้ผมรู้สึกดีครับผมก็เกล้งเธอต่อโดยการไปกอดจากด้านหลัง เธอสะดุ้งเลยอะ ไม่รู้เป็นไรไม่เหมือนตอนอยู่บ้านครับไม่เห็นจะอายเลยคงเป็นเพราะว่าอยู่กับเพื่อนๆกระมังครับ พอถึงเวลาเรียนพิมพ์ไทยอีก ผมต้องถึงกับเซ็งครับ เพราะอาจารย์จัดระเบียบการนั่งใหม่มันทำให้ผม
ต้องห่างเธอครับ โดยไม่ได้นั่งกับเธออะโคตรเซ็งครับแถมต้องนั่งกับไอ้อ้วนเอ็มอีกแต่ก็ไม่เป็นไรครับ เพราะผมนั่งห่างกันแค่วากว่าๆ ครับ พอที่จะแซวเธอได้ครับผมก็เริ่มหยอกล้อกับเธอด้วยคำว่า ตัวเอง จ๊ะ ที่รักจ๊าๆมันทำให้เพื่อนๆ อิจฉากันใหญ่เลยครับ แต่เธอนั่งกับเพื่อนผมอีกคนหนึ่งครับแต่มันไม่ยุ่งเท่าไร แต่ผมกลัวเธอจะไปยุ่งกับมันมากกว่าเธอชอบแกล้งผมครับ ชอบทำให้ผู้ชายคนอื่นเกิดใจ มันต้องทำให้ผมคอยหึงคอย ขู่ผู้ชายพวกนั้นครับแต่ถ้ามันเกินกว่านั้นผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเก็บอารมณ์หึงอยู่ป่าว แต่ก็ไม่เป็นไรครับเพราะผมรู้ว่าเธอรักผมอยู่คงไม่ทำอะไรมากกว่านี้และผมก็ไม่ยอมด้วยครับ อารมณ์นักเลงมันจะกลับมาอีกหนะคับ ผมกลัวจริงๆครับว่าผมจะเก็บอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ เพราะว่าผมเคยต่อยคู่อริ ทำให้เขาต้องเข้าโรงบาลไปเป็นเดือนๆครับ มันทำให้ผมได้สำนึกครับ ว่าจะไม่นักเลงอีกครับ ผมเปลี่ยนเป็นอีกคนที่ไม่สู้ใครครับ ก็พูดไปอย่างนั้นหละถ้าผมโกรธยังไงผมก็ต้องต่อยมันให้หายแค้นครับเลือดนักเลงมันอยู่ในตัวนี้หน๊า พอพอกับมาเรื่องความรักของผมดีกว่า อารมณ์ดีกว่ากันเยอะ วันนี้เป็นวันที่เธอต้องถ่ายรูปให้ผม เธอก็ถ่ายให้
ผมครับ เธอถ่ายแล้วน่ารักมากเลยครับ เหมือนดาราเยอะคนอะไรก็ไม่รู้น่ารักชิบหาย มันทำให้ผมยิ่งห่วงเธอครับก็คนมันรักนี้น๊า รักมาก รักมากรักมากรักมากรักมากเออเธอมาบ้านผมครับมาตอนเย็นด้วยเป็นเวลาที่พ่อเธอใกล้จะกลับบ้านพอดี มีเวลาเทียวแค่ชั่วโมงเดียว
แต่ก็เกิดเรื่องครับเมือผมมาบ้านพี่ผมก็จะออกไปข้างนอกครับเธอบอกจะกลับมาก่อนห้าโมงครับ เธอก็มาห้าโม
คับ เกือบห้าโมง หนะ ผมก็ต้องรีบพาเธอไปส่งก่อนที่พ่อเธอจะกลับมา หนะ ครับ แต่ผมก็ไปทันเวลาดีจริงๆ
พรุ่งนี้เป็นวันเสาร์เธอนัดกับผมว่าจะมาบ้านผมครับ
ถึงแล้ว
ผมไปรับเธอครับตอนเก้าโมงครับ เธอเดินออกมาครับนานมากแต่ก็ต้องรอครับคนมันคิดถึงนี่นา
ผมก็พาเธอขี่รถเล่นครับมันเป็นช่วงเวลาที่สนุกมากครับแต่มันก็ต้องหยุดเพราะผมปวดท้องอะ ก็เลยต้องกลับบ้านผม ไปทำภารกิจครับ นั่นคือเข้าห้องน้ำไงพี่น้อง พอผมทำภารกิจเสร็จผมก็ออกมาเธอบอกว่าอย่ากกินเงาะครับ ผมก็ต้องพาเธอไปซื่ออะดิ ผมก็ไปเช่าหนังมาดูด้วย เธอก็นั่งกินเงาะไปดูหนังไป ทำยังกะอยู่ในโรงหนัง แต่ก็คล้ายๆ หนะครับ บ้านผมโฮมเทียรเตอร์นะครับพี่น้องไม่ใช่เล่นๆนะครับ ดังมากครับเหมือนอยู่ในโรงเลย
เราก็ดูไปจนเวลาถึงเวลาใกล้กลับบ้านเธอบอกอยากกลับแล้ว ผมก็ต้องตามใจเธอซิครับ เธอเหมือนเจ้านายผมเลย ผมต้องยอมครับ ขับไปเธอก็ร้องเพลงไปแต่ละเพลงบาดใจผมทั้งนั้นเลย ผู้ชายห่วยๆบ้างแฟนห่างๆบ้าง
จนผมทนไม่ไหวผมจอดกลางป่าเลย เออไม่ได้ทำไรหรอกครับผมแกล้ง เธอมั้งครับ แต่ละเพลงใจผมแทบสลายนิ แต่เธอก็ไม่หยุดนิผมจอดตั้งหลายรอบเลยครับ แต่อยู่ๆเธอก็บอกว่ายังไม่อยากกลับ ผมก็ต้องพาคุณหญิงไปขี่รถเล่นอีกแต่ก็ดีครับหนุกดี ผมพาไปทั่วเลยครับขับไปถึงทะเลเลย เธอก็ลงไปเดินเล่นชายหาดแต่ผมก็ไม่กล้าเดินตาม ห่วงรถด้วย กลัวโดนตีนด้วย ผมก็เลยอยู่ตรงกลางระหว่างเธอกลับรถครับ พอเธอเดินเสร็จก็จะกลับแต่เธอยังไม่กลับมันเหลือเวลาอีกเยอะเราก็เลยขับรถเล่นอีกครับ ผมพาเธอไปทางแปลกๆ ที่ผมยังไม่เคยไป ขับไปสักพัก โอ้โหข้างในมีพวกคนงานกำลังตัดต้นไม้อยู่ แม่งหน้าโหดๆทั้งนั้นเลยถ้าพวกมันคิดไม่ดีกับเจ้าหญิงผมจะทำไงดีวะนี่ แต่ก็ไม่ห่วงครับผมมีปืนอยู่ใต้เบาะรถ เข้ามาดิกูยิงใส้แตก ยิ่งไม่ได้ยิงปืนมานานแล้วด้วย เออผมทำคดีมาเยอะครับ แต่ไม่เคยโดนจับ มืออาชีพครับ แต่ผมเลิกแล้วครับผมจะเป็นคนใหม่ครับ ผมจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเธอคนเดียวเลยนะนี่พี่น้อง พอพอ กลับมาเรื่องรักโรเมนติกดีกว่า เราขี่มาแต่เราทั้งสองก็ไม่รู้ทาง ลุยถั่วกันเลยครับพี่น้องผมบอกว่าผมคงหลงแล้วเธอบอกไม่เป็นไรท้าทายดีผมบอกก็ได้ท้าก็ท้า เอาก็เอาวะ มากับที่รักนี่ยังจะกลัวอะไรอีก แต่ในสุดท้ายก็พ้นมาได้ครับ สุดยอดครับโคตรหนุกเลยเกือบหลงเลยลุยถั่วกันมาได้ครับพี่น้อง
ผมก็ส่งเธอที่บ้านครับ เซงเลยวันทั้งวันไมมันผ่านไปเร็วจัง แล้วอีกวันต่อมาเธอไปไหนไม่ได้เพราะพ่อแม่เธออยู่บ้านผมก็เซ็งซิครับ ไม่ได้เจอกันต้องวันนึงนะ คิดถึงแย่เลยแต่ก็ต้องรอจนถึงวันจันทร์คับถึงจะได้เจอที่รักของผม
วันนี้เป็นวันที่ท้าทายมากครับแล้วก็หนุกด้วย
หวัดดีครับพอมาถึงตอนนี้ผมเหมือนไม่แน่ใจกับรักของผมแล้วเธอเจ้าชู้เหลือเกิน ผมไม่รู้จะทำตัวยังไงแล้ว
เธอทำเหมือนไม่มีผมอยู่ในสายตา เล่นกับคนโน้นทีคนนี้ที ผมละอยากฆ่ามัน ทุกคนที่อยู่ใกล้เธอเลย
