ถังขยะ

                                                                                       ราส์ส กิโลหก
                  ณ.  เวลา 6.00 น.ของเช้าวันหนึ่ง...
               
              “ เฮ้ย !!...ใครเอา...ถังขยะมาไว้ หน้าบ้าน ข้า วะ เนี่ย  เหม็นจะตาย”....เสียง ฟ้าผ่า ของ ยายแป้น.พารูปร่าง อ้วนเหมือนหมูตอน..ผมเผ้ายุ่งเหยิง   หน้าตาบอกบุญไม่รับ....ยืนตะโกน เอะ อะ โวยวาย...อยู่หน้า บ้านของ แก พลางมองไปยัง ถังขยะ สีเขียวใบใหญ่..ซึ่งตั้งอยู่ตรงมุมรั้ว บ้าน.....

           “แต่ก่อน มันตั้ง อยู่บ้าน...อีจุก นี่นา...”..แกยังพ่นไม่หยุด....บ้านนางจุก อยู่ห่างจากบ้านแกไป..ทางปลายซอย....

           “ พวกเห็นแก่ตัว....”.แกพึมพำแบบได้ยินคนเดียว......หันหลังกลับเดินเข้าไปในบ้าน...

                 “ ตาน้อย..คืนนี้ตอนดึกๆ...แกเข็นถังขยะหน้าบ้านเรา...เอาไปไว้ที่อื่นด้วยนะ... เอาไปไกลๆ หน่อย...”... ยายแป้นออกคำ สั่ง ตาน้อย...ผัวของแก..ซึ่งนั่งอาบน้ำให้หมาตัวโปรดอยู่ข้างบ้าน.. .. ตาน้อย..รับปากอย่าง เบื่อ..ๆ..ไม่รู้เบื่อเมีย หรือเบื่อที่ต้องไปย้าย ถังขยะ !

           ณ. 6.00 น. ของวันรุ่งขึ้น...

                 นาง กุ้ง...ซึ่งมีบ้านอยู่ห่างจากบ้าน ยายแป้น..ไปทางปากซอย..พารูปร่างผอมชะลูด..เหมือนไม้เสียบลูกชิ้น   .เดินหน้าบอกบุญไม่รับ..มาถึงหน้าบ้าน ยายแป้น
               
                 “ แป้น.ๆ..มีใครอยู่มั๊ย....”..เงียบ....นาง กุ้ง  ชะเง้อ..มองเข้าไปในบ้าน..ยังไม่เห็นมีใครออกมา...อารมย์ไม่ดีอยู่แล้ว..คราวนี้ตะโกน..สุดเสียง.          “ อี แป้น.!!”

            “ โว๊ย..ๆๆๆ.....กำลังออกมา”   เสียง.....พอๆกับตัว....ตอบกลับมา...

                   พอเจอหน้า ยาย แป้น...นาง กุ้ง ใส่ไม่เลี้ยง.... “ เมื่อวานข้า ยังเห็น ถังขยะอยู่ที่หน้าบ้าน เอ็ง ! แล้วเช้านี้ ทำไม..ถังเหม็นๆใบนี้ มาอยู่หน้าบ้าน ข้า ได้ ไง หือ”...พูดจบมองหน้า ยายแป้น เขม็ง....แต่ท่าทางแหยงๆ...

                   ยายแป้น เอามือ เสยผม ทำเป็น ไก๋.... “ พวกรถเก็บขยะเทศบาล  มั๊ง ! หรือไม่ก็ พวกซาเล้ง ที่มาเก็บของเก่า...มันคงยกไปค้นขยะที่หน้าบ้าน เอ็ง เพราะหน้า บ้านเอ็ง มันมืด” พูดไปน้ำขุ่น.ๆ...  “ แล้วขอบอก ด้วยว่า ห้ามเอากลับมาหน้าบ้าน ข้า เด็ดขาด”พร้อมถลึงตาใส่  นางกุ้ง  ....เล่นเอานาง กุ้ง ถอยร่น...เพราะน้ำหนักและรูปร่างคนละ เวต...!!

                  ณ  6.00 น. ของวันต่อมา...

                  หน้าบ้าน นางหอย..อยู่เกือบสุดซอย. “ หมา ตัว ไหน เอาถังขยะ มาไว้หน้า บ้าน ข้า วะ !...เสียราศีบ้านหมด..เหม็นสกปรก...เชื้อโรคทั้งนั้น...” นางหอยเต้นแร้งเต้นกา อยู่หน้าบ้าน.....อย่าให้รู้นะมรึง....นางหอยแสดงความกร่าง...ประกาศสงคราม....เพราะลูกนาง หอย เพิ่งออกจากคุกคดี...สอยกางเกงในสตรี....

                วงจรถัง ดนตรีใบนี้...วนเวียนเกือบทุกบ้านในซอย..เส็งเคร็ง..นี้....!!

                ณ. วันหนึ่ง  เวลา 6.00 น...

          ยายแป้น , นางกุ้ง , นางหอย , และ .............ฯลฯ....ซึ่งอาศัยอยู่ในซอยนี้...ทั้งมือซ้ายและขวา ต่างหิ้วถุงพลาสติกใบใหญ่ซึ่งภายในมีแต่ขยะเก่าๆที่ตกค้างหลายวัน ส่งกลิ่นเหม็น...ชวนอาเจียน...แต่คนที่หิ้วต่างก็ทนกันได้...!!

                ทุกคนร่ำร้องเรียกหา ถังขยะ...เพราะขยะที่หมกไว้ในบ้านมันมากเกินกำลัง...              
                 คำถามที่พวกเขาถามกันมากคือ “ ถังขยะอยู่ที่ไหนอยู่หน้าบ้าน ใคร?... พวกเราจะได้เอาขยะไปทิ้งที่ถัง”……

           เจ้า..น้อย...หลานยาย...ปอบ.....บ้านอยู่หน้าปากซอย....อยู่บนต้นมะขามเทศ..กำลังแกะมะขามใส่ปาก....ตะโกนลงมาว่า...

                “ ผมเห็นถังขยะ...ลอยอยู่ในคลองท้ายซอย....ไม่รู้ใครเอาไปโยน ทิ้ง...ป่านนี้ลอยออกทะเลไปแล้ว มั๊ง...”....เจ้าน้อย....นึกสมน้ำหน้าในใจ...และแถม สะใจอีกต่างหาก....!!!....

วันใดฉันแล้วเธอจะรู้สึก.....

วันใดไร้ฉันแร้วจารุสึก
อิอิ