"อาถรรณ์เบอร์โทรสยอง "

"อาถรรณ์เบอร์โทรสยอง "



เรื่องนี้เกิดประมาณเดือนธันวา 45 ที่แถวหมู่บ้านผมมีข่าวลือว่า
มีเบอร์โทรที่โทรเเล้วจะมีเสียงแปลกๆมา ข่าวนี้ลือกันเป็นเวลาหลายอาทิตย์มาก
แรกๆผมก็ไม่ได้สนใจอะไร (ไม่ค่อยเชื่อ) มีอยู่วันหนึ่องผมกับกลุ่มเพื่อน
กำลังเดินทางกลับบ้าน เจ๊กุ้งเพื่อนในกลุ่มมันก็พูดว่า เออเรามีเบอร์โทรผีเเล้วนะ ผมก็พูดว่า
โอ้ยมันไร้สาระจะตายไปเค้าไม่เชื่อหรอกว่ามันจะติด พอกลางคืนด้วยความอยากลอง
พวกเราจึงไปโทรที่ตู้ เราไปกัน4คน เราไม่ค่อยเชื่อเท่าไร เราจึงไม่เข้าไปในตู้
(ผมขอไม่บอกเบอร์นะ)
เจ๊กุ้งมันเข้าไปโทรในตู้คนเดียวเราอีก3คนนั่งรอที่รถ มันกดเท่าไรก็ไม่ติด
ฝากข้อความบ้าง ไม่เปิดบริการบ้างสารพัด ประมาณ10กว่าครั้งก็ไม่ติด
จนเราชวนกลับบ้าน เจ๊กุ้งพูดว่า อีกครั้งนึงละกัน คราวนี้สิมันติดครับ
เพราะผมรู้เพราะเจ๊กุ้งมันกรีดสนั่นตู้เลย แล้วมันก็วางผมไม่ค่อยเชื่อเลย
ผมจึงลองไปกดเองบ้าง ประมาณ 4-5 ครั้งจึงติด ผมตกใจมากมันมีเสียงลมพัด
สักพักก็มีเสียงเด็กร้องกรี๊ด ร้องให้ช่วย เราไม่ได้ตั้งตัวจึงยื่นให้เจ๊เเต
เเต่ปรากฎว่าเขาไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย เฮ้ยจะบ้าเหรอไม่เห็นจะมีเสียงอะไรเลย
แต่พอผมจับมาฟังก็ยังดังอยู่เลย พวกเราตกใจกันมาก เราจึงรีบกลับบ้าน
ด้วยความไม่เเน่ใจเราจึงโทรอีกเเต่ทีนี้เราใช้มือถือโทร
นานอีกเช่นกันกว่าจะติดพอติดผมต้องตกใจมากเพราะคนพูด
ไม่ใช่คนเดิมเป็นผู้ชายอายุประมาณ 40-45 พูดว่า
พวกเอ็งไม่ต้องโทรมาหาข้าหรอกเดี๋ยวข้าไปหาเอ็งถึงที่เอง
แต่ผมตั้งสติได้จึงด่าไปว่า ถ้าเอ็งเป็นผีจริงๆแน่จริงเอ็งก็มาสิวะ
เเล้วผมก็วางหู คืนนั้นพวกเรานอนด้วยกัน4คน ในห้องผมทุกคนกลัวมาก
จึงเเขวนพระที่คอทุกคน คืนนั้นหมาหอนดังมากเรานอนไม่หลับกันเลย
เราจึงเปิดวิทยุฟัง ประมาณตี 1 อยู่ๆวิทยุก็ดับเอง เเล้วหมาก็หอนขึ้น
ทีนี้ประตูห้องที่พวกเรานอนก็ถูกเขย่าดังมากพวกเรากอดกันกลมเลยครับ
เเละมีเสียงผู้ชายพูดว่า เอ็งเรียกข้า เอ็งก็เปิดให้ข้าสิวะ
ผมฟังด้วยความกลัว ?
ใช่เลยเสียงผู้ชายคนในโทรศัพย์ ชัดๆ พวกเรากลัวกันมากที่สุด
เลยเรานึกขึ้นได้ว่าเราใส่พระกัน พวกเราจึงกำพระไว้สวดเเพร่เมตตา
ให้สักพักเสียงนั้นก็หายไป คืนนั้นพวกเรานอนไม่หลับเลยครับ
พอตกตอนเช้าวันนั้นเป็นวันเสาร์พอดีพวกเราจึงไปจุดธูปขอขมา
เสร็จเรียบร้อยวันนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น ตกกลางคืนสิครับ
พวกเราก็มานอนด้วยกันเช่นเคยเวลาประมาณ เที่ยงคืนกว่าๆ
หมาก็หอนเช่นเคย เเป็บหนึ่งก็มีเสียงหัวเราะเเบบดูถูกมาเป็นเสียงคนๆเดิม
เรายังไม่ได้ทำอะไรเลย เสียงนั้นก็ค่อยๆเบาลงเรื่อยๆจนเงียบไป
ตั้งเเต่วันนั้นก็ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับพวกเราอีกเลยอีกเลยครับ
เดี๋ยวนี้ผมเชื่อในเรื่องที่เราไม่สามารถพิสูจน์ได้เเล้วครับ
โปรดเชื่อในสิ่งที่เห็น ไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะครับ
โปรดใช้วิจารณญานในการอ่านนะครับ